Fotoblog

Citroenlieveheersbeestje

Dit hele kleine lieveheersbeestje doet zijn naam eer aan. Haar naam, in dit geval, want hier zijn twee vrouwtjes te zien. De mannetjes hebben geen citroengeel, maar vuilwit halsschild.

Mossige polletjes

Ze zijn me vorige jaren nooit opgevallen, deze polletjes: ze waren er niet of ik keek er overheen. Maar dit jaar zie ik ze overal tussen de trottoirtegels, dat wil zeggen: zág. Want op het moment dat ik dit stukje schrijf is er hooguit nog een verdwaald exemplaar over, ontsnapt aan de borstelmachine.

Aardappeltijd

In de delen van ons land waar de vlag gewoon nog geruststellend rood-wit-blauw is merk je er weinig van, maar 'op het land' staat de aardappel volop in bloei: meestal wit, soms ook lila en altijd met die gele snavelhartjes.

Rozemarijngoudhaantje

Een lange naam voor zo'n klein kevertje. Het is een bladkevertje van lieveheersbeestjesformaat, dat zelf tot een andere familie hoort en geen blad eet. Maar dit kleintje is indrukwekkend genoeg, met zijn glimmende goud, zwart en purper. De kevertjes - en vooral de larven!

Kegeltjes

Takken op ooghoogte heeft hij zelden, de Lariks, zodat de mooie, kleine kegeltjes meestal buiten beeld blijven. Maar je kunt een keer geluk hebben en dan zijn ze van dichtbij te bewonderen, deze sierlijke bouwwerkjes van moeder natuur.

Goudvlieg

Rustend, dat is zoals je de goudvlieg meestal aantreft, zich warmend in de zon. Hier op de ribes die nu snel uitgebloeid zal zijn, waar de goudvlieg doorgaat. Het goud van de goudvlieg is eigenlijk een soort metallic groen, wat voor de helft zijn tweede naam - groene vleesvlieg - verklaart.

ieder zijn voorjaar

Bosanemonen en voorjaars-helmbloemen voor de één, katjes en sleedoornbloesem voor de ander en voor weer anderen de Keukenhof die na twee jaar sluiting weer open is. Ieder zijn eigen voorjaar.

Precies op tijd

Minstens drie weken te vroeg, dat hoor je bij bijna alles wat bloeit of ontspruit. Wanneer hebben we dat eerder gehoord? Oh ja, vorig jaar. En het jaar daarvoor en daar weer voor. Je kunt het lang volhouden. Of gewoon accepteren dat dit het nieuwe normaal is: precies op tijd.

Winterse schapen

De heide rust, net als de bomen, maar de heideschapen rusten nooit. Ook in kleine groepen zonder herder, zoals hier, trekken zij zonder morren over de hun toevertrouwde hei die zij al etend onderhouden. In slagorde lijkt het wel, alsof zij hun taak heel serieus nemen.

In zijn element

Deze mantelmeeuw is duidelijk in zijn element en straalt uit dat hij dat hier altijd zal zijn, in welk element dan ook. Herfst, winter of voorjaar, een rustig zonnetje, vliegende storm, striemende regen of ijzige kou: hij staat er doodgemoedereerd bij en tuurt wat voor zich uit.

Pagina's

Home button